спа́дчыннік
1. Érbe
2.
спа́дчыннік
1. Érbe
2.
спа́дчынніца
спа́дчынны érblich; verérbt, Erb-, Náchfolge-
спадылба́
глядзе́ць спадылба́
по́гляд спадылба́ mísstrauischer [mürrischer] Blick
спады́спаду
спажы́ва
1. Vórteil
2. (харч) Náhrung
спажыва́нне
тава́ры шыро́кага спажыва́ння Gebráuchsartikel
рэ́чы асабі́стага спажыва́ння Gégenstände des persönlichen Gebráuchs [Bedárfs];
спажыва́нне на душу́ насе́льніцтва Pro-Kópf-Verbráuch
грама́дскае спажыва́нне geséllschaftliche Konsumtión;
спажыва́нне праду́ктаў харчава́ння Spéisenverbrauch;
спажыва́нне электраэне́ргіі Strómverbrauch
спажыва́нне звыш но́рмы Überkonsum
рэгулява́ць спажыва́нне bedárfslenkend wírken
спажыва́ць, спажы́ць
1. (пра яду
2. (выкарыстаць) gebráuchen
спажыве́ц
зне́шні спажыве́ц áusländischer Ábnehmer [Käufer, Kúnde], Áuslandskäufer
дро́бны спажыве́ц Kléinverbraucher
спажыве́ц электраэне́ргіі Strómabnehmer
заво́д-спажыве́ц, прадпрые́мства-спажыве́ц Bedárfsträger
спажыве́цкі
спажыве́цкія тава́ры Konsúmgüter
спажыве́цкая каапера́цыя Konsúmgenossenschaft
спажыве́цкі падыхо́д
спажыве́цкія настро́і Verbráuchermentalität