спа́дчыннік м.
1. Érbe m -n, -n; Stámmhalter m -s, - (роду і г. д.); Náchfolger m -s, - (прадаўжальнік); Thrónfolger m -s, - (прастола);
2. юрыд. гл. спадкаемец
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)