Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

спадкае́мец м. тс. юрыд. Érbe m -n, -n; Stámmhalter m -s, - (рода)

спа́дкі мн. разм. Érbschaft f -; Érbsachen pl (маёмасць)

спадні́зу прысл. разм. von únten (her)

спадні́ца ж.

1. Rock m -(e)s, Röcke, Fráuenrock m;

ні́жняя спадні́ца Únterrock m, Pétticoat [-ˏko:t] m-s, -s;

спадні́ца са шле́йкамі Trägerrock m;

2. пагард. (пра жанчыну) Schürze f -, -n;

◊

трыма́цца за (ма́тчыну) спадні́цу am Róckzipfel (der Mútter) hängen

спадру́чны

1. pássend, geéignet; entspréchend (адпаведны);

2. у знач. наз. м. (памагаты) Hélfer m -s, -, Gehílfe m -n, -n

спадспо́ду прысл. разм. гл. спадыспаду

спадцішка́ прысл. разм. héimlich, insgehéim, verstóhlen, im Stíllen (моўчкі);

дзе́йнічаць спадцішка́ hínterlistig hándeln;

пагража́ць спадцішка́ ≅ die Faust in der Tásche bállen

спа́дчына ж.

1. (маёмасць і г. д.) Érbschaft f -, Érbe n -s, Hinterlássenschaft f -;

пакі́нуць каму-н. спа́дчыну j-m (D) etw. hinterlássen* [vermáchen];

атрыма́ны ў спа́дчыну geérbt, erérbt;

пазба́віць спа́дчыны entérben vt;

пра́ва на спа́дчыну юрыд. Érbrecht n -(e)s, -e;

пара́дак атрыма́ння ў спа́дчыну юрыд. Érbfolge f -;

2. (з’ява культурнага жыцця і г. д.) géistiges Érbe, Náchlass m -es, -e і -lässe;

культу́рная спа́дчына Kultúrerbe n;

літарату́рная спа́дчына literárischer Náchlass

спадчынада́вец м. юрыд. Testátor m -s, -tóren, Érblasser m -s, -

спа́дчыннасць ж.

1. антр. Érblichkeit f -, Verérbung f -;

з дрэ́ннай спа́дчыннасцю érblich belástet;

2. гл. спадчына