Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

сабе́​II часц. разм. für sich hin, úngezwungen; часцей не перакладаецца:

так сабе́ nicht besónders; so lalá (разм.); mäßig;

як сябе́ адчува́еш? – Нічо́га, так сабе́ Wie geht es dir? – Es geht so, só lalá;

нічо́га сабе́ ся́бар! іран. das ist mir aber ein féiner Freund!

сабеко́шт м. эк. Sélbstkostenpreis m -es, -e, Sélbstkosten pl, Gestéhungskosten pl; Hérstellungskosten pl, Hérstellungspreis m (выдаткі вытворчасці);

паніжэ́нне сабеко́шту die Sénkung der Sélbstkosten, Sélbstkostensenkung f -, -en;

па цане́, ніжэ́йшай за сабеко́шт únter dem Sélbstkostenpreis

сабо́й зваротны займ.: перакладаецца найчасцей зваротным займ. з прыназ. mit: sich (пры дзейніку ў 3-й асобе); mich, mir, uns (пры дзейніку ў 1-й асобе); dich, dir, euch (пры дзейніку ў 2-й асобе);

над сабо́й я ўба́чыў самалёт über mir sah ich ein Flúgzeug

сабо́р м.

1. (царква) Dom m -(e)s, -e (у нямецкамоўных краінах); (кафедральны) Kathedrále f -, -n;

Сафі́йскі сабо́р die Sophí¦enkathedrale;

Стра́сбурскі сабо́р das Stráßburger Münster;

Кёльнскі сабо́р der Kölner Dom;

2. (сход вышэйшага духавенства) Konzíl n -(e)s, -e і -i¦en;

3. гіст. (у дарэвалюцыйнай Расіі) Зе́мскі сабо́р Ständeversammlung f -

сабо́раванне н. царк. die Létzte Ölungg, Kránkensalbung f -, -en

сабо́рны Dom-;

сабо́рная пло́шча Dómplatz m -(e)s

сабо́ю гл. сабой

сабра́ны (пра чалавека) konzentríert, gesámmelt

сабра́т м. Mítmensch m -en, -en; Nächste (sub) m -n, -n;

сабра́т па збро́і Wáffenbruder m -s, -brüder;

сабра́т па прафе́сіі Berúfskamerad m -en, -en

сабра́цца

1. (сысціся, з’ехацца) sich versámmeln, zusámmenkommen* vi (s), zusámmentreten* vi (s);

2. (набрацца) sich ánsammeln, sich ánhäufen;

3. (падрыхтавацца) sich fértig máchen, sich beréit máchen; fértig sein (быць гатовым);

4. (мець намер) beábsichtigen vt, vórhaben* vt, die Ábsicht háben, sich (D) etw. vórnehmen*, sich ánschicken; im Begríff sein [stehen*];

яна́ сабра́лася пае́хаць на ме́сяц sie beábsichtigte für éinen Mónat fórtzufahren;

сабра́цца з ду́мкамі séine Gedánken sámmeln;

сабра́цца з сі́лай séine Kräfte sámmeln