мякчэ́й прысл., мякчэ́йшы (выш. ст. да мякка, мяккі)
1. wéicher;
2. перан. sánfter, wéicher; náchgiebiger (пра характар)
мякчэць weich(er) wérden
мя́ла н. спец. Kéule f -, -n; Stößel m -s, -
мяле́ць (пра раку) seicht wérden; versánden vi (s) (заносіцца пяском)
мя́лка ж.
1. с.-г. Fláchsbreche f -, -n (на лён);
2. тэх. Wálke f -, -n; Stámpfe f -, -n
мя́мліць úndeutlich sprechen*, núscheln vi, vor sich hinnúscheln
мя́мля м., ж. разм. пагард. Wáschlappen m -s, -; Schláppschwanz m -es, -schwänze
мянта́шка ж.
1. с.-г. Sénsenstein m -(e)s, -e;
2. перан. разм. Schwätzer m -s, -, Quátschkopf m -(e)s, -köpfe
мянту́з м. заал. (рыба) Quáppe f -, -n