раско́льнік м.
1. гіст. (старавер) Raskólnik m -, -ki, Kírchenspalter m -s, -; Schismátiker m -s, -;
2. перан. Spálter m -s, -
раско́льніцтва н. гл. раскол
2.раско́пваць
1. áusgraben* vt (выкапаць што-н.); áufgraben* vt, zerwühlen vt;
2. перан. (разведаць) áusfíndig máchen; ans Licht bríngen*
раско́пкі мн. археал. Áusgrabungen pl
раско́рмлены áufgefüttert, fett, ǘberernährt (дзіця); gestópft (пра птушак)
раско́рмліваць mästen vt, áuffüttern vt, fett máchen; ǘberernähren vt (дзіця)
раско́с м. спец. Strébe f -, -n, Spréize f -, -n
раско́сы schíelend, scheel
раско́ўзацца glatt wérden, glítsch(r)ig wérden
раско́ўзаць glatt máchen, glítsch(r)ig máchen
раско́ша ж. Lúxus m -, Prunk m -(e)s, Pracht f -; Üppigkeit f - (пышнасць);
2. (прастора, свабода) Wéite f -; Fréiheit f -