Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

раскі́даны

1. weit voneinánder entférnt; verstréut; aus¦einánder gewórfen;

2. zerstréut (пра думкі)

раскіда́цца, раскі́дацца

1. (разваліцца) zerfállen* vi (s); aus¦einánder fállen*; zerbröckeln vi (s) (на кавалкі);

2. (у сне) sich áufdecken;

3. разм. (заняцца адначасова шматлікімі справамі) víeles zu gléicher Zeit [auf éinmal] begínnen*; sich gléichzeitig auf víeles wérfen*

раскі́даць, раскіда́ць

1. aus¦einánder wérfen*; umhérwerfen* vt (наўкол); zerstréuen vt (рассыпаць);

2. (дарэмна патраціць) verschwénden vt, vertún* vt

раскілза́цца (вызваліцца ад цугляў) den Zaum ábwerfen*

раскілза́ць (каня) ábzäumen vt

раскі́нуцца разм.

1. (легчы, раскінуўшы рукі, ногі) sich áusstrecken, sich der Länge nach hínwerfen*;

2. (далёка разлегчыся) sich áusdehnen; áusgedehnt [híngebreitet] líegen*

раскі́нуць

1. (адкінуць у бакі) áusbreiten vt;

2. (распасцерці) áuslegen vt;

раскі́нуць ро́зумам etw. gut überlégen;

раскі́нуць ка́рты die Kárten légen

раскіра́ка м., ж. разм.:

стая́ць раскіра́кам mit gespréizten Béinen stehen*

раскіра́чваць, раскірэ́чыць разм. aus¦einánder spréizen, von sich strécken

раскі́снуць разм. áufweichen* vi, áufquellen* vi (s) (пра абутак); schlámmig wérden (пра дарогу);

2. перан. (пра чалавека) schlapp wérden