раскі́даць, раскіда́ць

1. aus¦einánder wérfen*; umhérwerfen* vt (наўкол); zerstréuen vt (рассыпаць);

2. (дарэмна патраціць) verschwénden vt, vertún* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)