раскі́снуць
2.
раскі́снуць
2.
раскла́д
1. (дзеянне) Vertéilung
2. (парадак, распарадак чаго
раскла́д уро́каў Stúndenplan
раскла́д (ру́ху) цягніко́ў Fáhrplan
шта́тны раскла́д Stéllenplan
зго́дна з раскла́дам fáhrplanmäßig (пра транспарт);
як па раскла́дзе
расклада́льны
расклада́нка
расклада́ццаI
расклада́цьII
раскла́дка
рабі́ць раскла́дку vertéilen
раскладны́ Klapp-; zusámmenlegbar
раскладу́шка
раскла́няцца sich verbéugen, éine Verbéugung máchen, sich vernéigen; einánder begrüßen; voneinánder Ábschied néhmen