раско́льніцтва н. гл. раскол
2.раско́пваць
1. áusgraben* vt (выкапаць што-н.); áufgraben* vt, zerwühlen vt;
2. перан. (разведаць) áusfíndig máchen; ans Licht bríngen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)