зняво́лены
1. verháftet (арыштаваны); éingekerkert, éingesperrt (пасаджаны ў турму);
2.
зняво́лены
1. verháftet (арыштаваны); éingekerkert, éingesperrt (пасаджаны ў турму);
2.
зняво́ліць, зняво́льваць éinkerkern
зняме́лы
1. (нямы) taub; spráchlos;
2. (змярцвелы) erstárrt, ábgestorben
зняме́ць
1. stumm wérden;
2. (змярцвець) gefühllos wérden; erstárren
у мяне́ зняме́ла нага́ mir ist der Fuß éingeschlafen; mein Fuß ist éingeschlafen
знямо́га
да знямо́гі bis zur völligen Erschöpfung, bis zum Úmfallen
знямо́глы, знямо́жаны müde, erschöpft, entkräftet; kapútt, gróggy [-gi] (
знямо́жанасць
да знямо́жанасці bis zur völligen Erschöpfung
гавары́ць да знямо́жанасці sich héiser spréchen
зняна́цку
знясі́ленне
вайна́ да знясі́лення Krieg bis zur Erschöpfung des Gégners; Ermáttungskrieg
знясі́лены
1. erschöpft, ábgezehrt; áufgebraucht;
2. (зняможаны) únterernährt, erschöpft, entkräftet, ábgezehrt;
знясі́ленае дзіця́ ein únterernährtes Kind