Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

знак м.

1. (пазнака) Zéichen n -s, -;

2. (след, шнар) Spur f -, -en; Zéichen n -s, -;

грашо́вы знак фін. Bánknote f -, -n;

тава́рны знак камерц. Wárenzeichen n -s, -;

фі́рменны [фірмо́вы] знак Fírmenzeichen n, Fírmenmarke f -, -n;

распазнава́льны знак Erkénnungszeichen n;

пада́ць знак éinen Wink gében*

знакамі́тасць ж. Berühmtheit f -, -en

знакамі́ты berühmt, bekánnt

знамяна́льны

1. (важны) wíchtig, bedéutend, dénkwürdig; bedéutungsvoll (шматзначны);

2. лінгв. áutosemantisch;

знамяна́льныя сло́вы áutosemantische Wörter

зна́ны (знакаміты ў якой-н. справе) ángesehen, námhaft

знаро́к прысл. ábsichtlich, mit Ábsicht; vórsätzlich;

◊

як знаро́к als ob sich álles gégen mich [uns, ihn і г. д.] verschwóren hätte

знасі́цца

1. sich ábnutzen, ábgenutzt sein; verschléißen* vi (s), sich verschléißen*; ábgetragen sein, schäbig sein [werden] (пра вопратку);

2. разм. (састарыцца) alt wérden [áussehen*]

знасі́ць​I (абутак, адзенне) ábtragen* vt, ábnutzen vt

знасі́ць​II (у адно месца) hínbringen* vt, híntragen* vt; fórttragen* vt, fórtbringen* vt

зна́тны

1. (высакародны, шляхецкі) ád(e)lig;

2. (выдатны паводле сваёй дзейнасці) ángesehen, námhaft