Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

адно́

1. гл. адзін;

2. часц. разм. (толькі, выключна) nur; erst; ja;

3. злучн. разм. (толькі, аднак) nur, áber, doch, jedóch

адно́йчы éinmal, éines Táges, einst

адно́лькава прысл. gleich, ébenso

адно́лькавасць ж. Gléichartigkeit f -

адно́лькавы gleich, gléichartig;

у адно́лькавай ме́ры in gléichem Máße, gléichermaßen;

адно́лькавыя адно́сіны gléichartiges Verhálten (да каго-н., чаго-н. gegenüber D)

адно́сіны мн. (на падставе зносін) Bezíehungen pl, Verhältnisse pl;

дыпламаты́чныя адно́сіны diplomátische Bezíehungen;

сяме́йныя адно́сіны Bezíehungen ínnerhalb der Famíli¦e [zwíschen den Famíli¦enmitgliedern];

быць у до́брых адно́сінах да каго-н. mit j-m auf gútem Fuß stéhen*; mit j-m gut stéhen*

адно́сіцца

1. (уваходзіць у склад) gehören vi (да чаго-н. zu D);

2. матэм. sich verhálten*;

А адно́сіцца да Б A verhält sich zu B

адно́сіць гл. аднесці

адно́сна​I

1. прысл. verhältnismäßig, relatív;

2. прыназ. (у адносінах да) in Hínsicht, in Bezúg (auf A)

адно́сна​II прыназ. hínsichtlich (G), bezüglich (G), betréffs (G); in Bezúg [in Hínsicht] auf (A);

адно́сна гэ́тага díesbezüglich, hierüber; in Bézug daráuf