зва́днік м. разм. Intrigánt m -en, -en, zänkischer Mensch, Ränkenschmied m -(e)s, -e
звадыя́ш м. Áufwiegler m -s, -, Ánstifter m -s, -, Hétzer m -s, -
зважа́й! каманда (вайск.) stíllgestanden!
зважа́ць áchten vt (на каго, на што auf A), séine Áufmerksamkeit ríchten (auf A)
зва́жыць (áb)wíegen* vt
звазі́ць
1. (куды-н.) (hín)bríngen* vt, (hín)fáhren* vt;
2. (прывезці у адно месца) zusámmenbringen* vt;
3. (перавазіць, увазіць) wégfahren* vt, wégschaffen vt; hínschaffen vt (у пэўнае месца)
звалачы́
1. (зняць) ábziehen* vt, wégziehen* vt;
2. (сцягнуць у адно месца) zusámmenschleppen vt;
3. (скрасці) kláuen vt; stibítzen vt (разм.)
звалачы́ся разм. sich fórtschleppen
звалі́цца
1. (hináb)stürzen vi (s); (úm)fállen* vi (s); zu Bóden fállen* (на зямлю);
2. разм. (захварэць) krank wérden;
◊
у мяне́ гара́ з плячэ́й звалі́лася mir ist ein Stein vom Hérzen gefállen