Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

адмака́ць feucht wérden; ábweichen vi (s)

адмалі́ць:

адмалі́ць грахі́ um Vergébung der Sünden béten [bítten*]

адмаро́жваць, адмаро́зіць ábfrieren* vt; erfríeren* vt;

ён адмаро́зіў сабе́ па́лец er hat sich éinen Fínger ábgefroren

адмата́ны ábgewickelt; ábgespult (ніткі, стужка і г. д.)

адмата́ць ábwickeln vt; ábspulen vt

адмаўле́нне н.

1. (адмоўны адказ) Ábsage f -, -n; Áblehnung f -en; Entsagung f -, -en;

2. (непрызнанне чаго-н.) Vernéinung f -, -en; Negíerung f -, -en

адмаўляцца

1. verzíchten vi (ад чаго-н. auf A); ábdanken vi (ад прастола); widerrúfen* vt, zurüсknehmen* vt (ад слова і г. д.); ábschwören* vi (D) (ад рэлігіі і пад.);

адмаўляцца ад пра́ва auf sein Recht verzíchten;

адмаўляцца ад спа́дчыны éine Érbschaft áusschlagen*;

2. (ад каго-н.) sich lóssagen (von D)

адмаўля́ць

1. (у існаванні чаго-н.) ábsagen vt, ábweisen* vt;

2. (адхіляць) nein [Nein] sagen, áblehnend [ábschlägig] (be)ántworten;

адмаўля́ць у даве́ры каму-н. j-m das Vertráuen entzíehen* [verwéigern]

адмаўча́цца sich áusschweigen*; hártnäckig schwéigen*

адмахну́цца

1. (адагнаць) verjágen vt (адмух);

2. разм. (адмо-віцца) sich drücken wóllen (ад чаго-н. vor D, von D); ábwehren vt;

адмахну́цца ад фа́ктаў sich über Tátsachen hinwégsetzen;

3. (рукой у знак нязгоды) ábwinken vi; éine ábweisende Hándbewegung máchen