дубі́ць gérben vt, lóhen vt
дубка́ прысл. (звычайна са словамі стаць, станавіцца) гл. дyбам
дубле́т м.
1. Dublétte f -, -n; Dóppelstück n -s, -e; zwéites Exemplár;
2. лінгв. Dóppelform f -, -en;
тэрытарыя́льныя дубле́ты lándschaftliche Wörter; territoriále Dublétten;
3. паляўн. Dublétte f; Dóppelschuss m -es, -schüsse
дублёнка ж. разм. Scháfpelz m -es, -e, Scháfpelzjacke f -, -n, Scháfpelzmantel m -s, -mäntel (mit dem Leder nach außen gekehrt)
дублёр м.
1. (запасны) Ersátzmann m -(e)s, -leute;
2. тэатр. zwéite Besétzung;
выступа́ць у я́касці дублёра alterníerend spíelen;
3. кіно Double [´du:bl] n -s, -s; Synchronisatiónssprecher [-kro-] m -s, -; Sprécher m;
4. тэх. Dublíermaschine f -, -n; Dóppler m -s, -
дубліка́т м. Duplikát n -(e)s, -e; Dóppel m -s, -; Zwéitschrift f -, -en;
дубліка́т (чыта́цкага) біле́та Ersátzkarte f -,-n;
вы́дача дубліка́та Néuausstellung f -
Ду́блін м. Dublin [´dab-] n -s
дублі́раванне гл. дубляванне
дублі́раваць гл. дубляваць