застудзі́ць
1. (ахаладзіць, замарозіць) (áb)kühlen vt, kühl wérden lássen*; gefríeren lássen*;
2. гл. прaстyдзіць 1.
засту́каць
1. klópfen vi, ánfangen* zu klopfen;
2. (заспець) erwíschen vt, ertáppen
заступа́цца, заступі́цца:
заступа́цца за каго-н. für j-n éintreten*; sich für j-n éinsetzen; j-n in Schutz néhmen*
заступа́ць, заступіць (на працу, замяніўшы каго-н.) áblösen vt, an j-s Stélle tréten*;
заступа́ць даро́гу каму-н. j-m den Weg verstéllen
засту́пнік м. Vertéidiger m -s, -, Fürsprecher m -s, -; Patrón m -s, -e (святы заступнік)
засту́пніца ж. Vertéidigerin f -, -nen, Beschützerin f -, -nen, Fürsprecherin f -, -nen; Patrónin f -, -nen (часцей у дачыненні да маці Божай)
засту́пніцтва н. Éintreten n -s; Béistand m -es, Hílfe f - (дапамога); Fürsprache f - (выступленне ў абарону)
застыва́ць, засты́гнуць, засты́ць
1. (загусцець) fest wérden, gerínnen* vi (s);
2. разм. erstárren vi (s), erkálten vi (s), fríeren* (s);
у мяне́ засты́лі но́гі ich habe éiskalte [fróstklamme] Füße;
ён засты́ў ад жа́ху er stand wie verstéinert vor Entsétzen;
у мяне́ кроў засты́ла ў жы́лах das Blut stóckte [erstárrte] mir in den Ádern
засты́лы
1. (цвёрды) fest (geworden);
2. разм. (пакрыты лёдам, закарчанелы) gefróren; erstárrt; steif (vor Kälte)