Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

дуба́сіць разм.

1. (лупцаваць) (ver)prügeln vt, verdréschen* vt, vermöbeln vt, versóhlen vt; bímsen vt (разм.);

2. (біць па чым-н.) éinschlagen* vi, lósschlagen* vi, trómmeln vi (па чым-н. auf A)

дубе́ц м. Gérte f -, -n, Rúte f -, -n; Réitpeitsche f -, -n;

біць каго-н дубцо́м j-n mit éiner Rúte schlágen*

дубе́ць

1. (мерзнуць) fríeren* vi;

2. (цвярдзець) steif [starr] wérden, erstárren vi (s), hart fríeren*;

мо́края бялі́зна ху́тка дубе́е на хо́ладзе die násse Wäsche friert schnell steif

дуб’ё н. разм.

1. (палкі) (Éichen)stöcke pl;

2. перан. разм., груб. (людзі) Hólzköpfe pl, Stúrköpfe pl, Dúmmköpfe pl

дубі́льня ж. Gerberéi f -, -en

дубі́льшчык м. Gérber m -s, -

дубі́на ж.

1. (тоўстая палка) Kéule f -, -n; Knüppel m -s, -; Knüttel m -s, -;

сту́кнуць дубі́най mit dem Knüppel dréinschlagen*;

2. перан., разм. (тупы чалавек) Dúmmkopf m -(e)s, -köpfe; Schwáchkopf m; Narr m -en, -en

дубі́нка ж. Knüppel m -s, -;

гумо́вая дубі́нка Gúmmiknüpel m

дубі́ць gérben vt, lóhen vt

дубка́ прысл. (звычайна са словамі стаць, станавіцца) гл. дyбам