дуба́сіць разм.
1. (лупцаваць) (ver)prügeln vt, verdréschen* vt, vermöbeln vt, versóhlen vt; bímsen vt (разм.);
2. (біць па чым-н.) éinschlagen* vi, lósschlagen* vi, trómmeln vi (па чым-н. auf A)
дубе́ц м. Gérte f -, -n, Rúte f -, -n; Réitpeitsche f -, -n;
біць каго-н дубцо́м j-n mit éiner Rúte schlágen*
дубе́ць
1. (мерзнуць) fríeren* vi;
2. (цвярдзець) steif [starr] wérden, erstárren vi (s), hart fríeren*;
мо́края бялі́зна ху́тка дубе́е на хо́ладзе die násse Wäsche friert schnell steif
дуб’ё н. разм.
1. (палкі) (Éichen)stöcke pl;
2. перан. разм., груб. (людзі) Hólzköpfe pl, Stúrköpfe pl, Dúmmköpfe pl
дубі́льня ж. Gerberéi f -, -en
дубі́льшчык м. Gérber m -s, -
дубі́на ж.
1. (тоўстая палка) Kéule f -, -n; Knüppel m -s, -; Knüttel m -s, -;
сту́кнуць дубі́най mit dem Knüppel dréinschlagen*;
2. перан., разм. (тупы чалавек) Dúmmkopf m -(e)s, -köpfe; Schwáchkopf m; Narr m -en, -en
дубі́нка ж. Knüppel m -s, -;
гумо́вая дубі́нка Gúmmiknüpel m
дубі́ць gérben vt, lóhen vt
дубка́ прысл. (звычайна са словамі стаць, станавіцца) гл. дyбам