Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«

дубэ́льты мн. абл. Dóppelfenster n -s, -

дубяне́ць erstárren vi (s), sich verhärten, steif [hart, fest] wérden;

ад хо́ладу дубяне́лі ру́кі і но́гі vor Kälte wúrden Hände und Füße steif

дуга́ ж.

1. (збруя) Krúmmholz n -es;

2. (частка акружнасці) Bógen m -s, Bögen; матэм. Kréisbogen m;

дуга́ ку́пала Gewölbebogen m (буд.);

электры́чная дуга́ Líchtbogen m;

бро́вы дуго́ю geschwúngene (hoch) gewölbte, bógenförmige Bráuen pl;

◊

сагну́ць каго-н у тры дугі́ [у дугу́] j-n zur völligen Unterwérfung zwíngen*;

сагну́цца ў дугу sich krumm hálten*

дугападо́бны bógenförmig, gekrümmt, gebógen

дуда́ ж. (інструмент) Dúdelsack m -(e)s, -säcke, Sáckpfeife f -, -n;

зайгра́ць на дудзе́ den Dúdelsack zum Klíngen bríngen*

дуда́к м. заал. гл. драфа

дуда́р м. муз. Dúdelsackpfeifer m -s, -; Bläser des Dúdelsacks, Sáckpfeifenspieler m -s, -, Schalméibläser m -s, -

дудзе́ць разм. auf der Schalméi spíelen, die Schalméi blásen*; pféifen* vi, dúdeln (на дудзе);

◊

дудзе́ць у адну́ дудку разм. ímmer mit dersélben Léier kómmen

ду́дка ж.

1. муз. Schalméi f -, -en; Róhrpfeife f -, -n; Schäferpfeife f -, -n;

2. марск. (боцманская), Signálpfeife f;

◊

скака́ць пад чыю-н. ду́дку nach j-s Pféife tánzen

дуду́каць разм. sich mit hálblauter [gedämpfter] Stímme unterhálten* [ein Gespräch führen];

бабу́лькі дуду́каюць за стало́м die Álten unterhálten sich hálblaut am Tisch