заро́слы
1. bewáchsen; beháart;
2. verhéilt; vernárbt, verhárscht (зарубцаваны)
заро́слы
1. bewáchsen; beháart;
2. verhéilt; vernárbt, verhárscht (зарубцаваны)
зарпла́та
зарубе́жны áusländisch, Áuslands-
зарубі́цьI
зарубі́цьII
зарубі́ гэ́та сабе́ на но́се! Merk dir das!; schreib dir das hínter die Óhren!
зару́бка
зрабі́ць зару́бку на дрэ́ве éine Kérbe in den Baum schnéiden
зарубцава́цца, зарубцо́ўвацца vernárben
рана зарубцава́лася die Wúnde ist vernárbt
зару́ка
заруне́ць zu grünen ánfangen
зару́хацца ánfangen