Verbum

дзяле́нне н.

1. (раздзяленне) Téilen n -s, -; Téilung f -, -en; Glíederung f -, -en; Únterteilung f -, -en; Úntergliederung f -, -en (падзел);

адміністрацы́йнае дзяле́нне Verwáltungseinteilung f;

2. (біялагічнае) Téilung -, -en;

3. матэм. División [-vi-] f -, -en; Dividíeren [-vi-] n -s, -;

дзяле́нне на дзве ча́сткі Zwéiteilung f, Halbíerung f -, -en;

дзяле́нне на тры ча́сткі Dréiteilung f -;

дзяле́нне з аста́ткам División [-vi-] mit Rest;

знак дзяле́ння Divisiónszeichen [-vi-] n -s, -; Téilungszeichen n;

4. фіз. Spáltung f -,-en;

дзяле́нне а́тамнага ядра́ Atómkernspaltung f, Kérnspaltung f; Fissión f -, -en;

5. (на шкале) Téilstrich m -(e)s, -e; Skálenteilung f -, -en;

нуляво́е дзяле́нне Núllstrich m;

тэрмо́метр падня́ўся на шэсць дзяле́нняў das Thermométer ist (um) sechs Téilstriche gestíegen

дзялі́мае н. матэм. гл. дзeліва

дзялі́масць ж. Téilbarkeit f -

дзялі́цца

1. (на часткі) sich téilen (на што-н. in A);

2. матэм. téilbar sein ;

чаты́ры дзе́ліцца на два vier ist téilbar durch zwei;

дзялі́цца без аста́тку óhne Rest téilbar sein;

3. (даваць частку другому) téilen vt (з кім-н. mit D);

◊

дзялі́цца ўра́жаннямі з кім-н. j-m séine Éindrücke mítteilen

дзялі́ць

1. (на часткі) téilen vt; áufteilen vt; éinteilen vt; únterteilen vt; trénnen vt (слова пры пераносе);

2. матэм. dividíeren [-vi-] vt; téilen vt;

дзялі́ць на тры durch drei téilen;

3.:

дзялі́ць з кім-н. што-н. etw. mit j-m téilen;

◊

дзялі́ць з кім-н. ра́дасць і го́ра mit j-m Fréud(e) und Leid téilen

дзяло́к м. Geschäftsmann m -(e)s, -leute; Geschäftemacher m -s, -;

біржавы́ дзяло́к Börsenmakler m -s, -

дзяльба́ ж. Téilung f -, -en; Téilen n -s, -; Áufteilung f -, -en (напр. прыбытку)

дзяля́га м. разм. пагард. Mácher m -s, -, Geschäftemacher m

дзяля́нка ж.

1. (лесасека) Wáldparzelle f -, -n;

2. (частка поля) Féldstück n -(e)s, -stücke; Parzélle;

до́следная дзяля́нка Versúchsparzelle f

дзяля́цкі:

дзяля́цкі падыхо́д да пыта́ння éine rein geschä́ftsmäßige Behándlung der Fráge