Verbum

прылі́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прылічыць.

прылічы́ць, ‑лічу, ‑лічыш, ‑лічыць; зак., каго-што.

1. Дадаць, далучыць пры падліку. Прылічыць пэўную суму грошай да агульных выдаткаў. Прылічыць памылкова дзесяць рублёў.

2. Назначыць куды‑н. для адбывання службовых абавязкаў. Прылічыць навабранцаў да воінскай часці.

3. Прызнаць кім‑, чым‑н., аднесці да ліку каго‑, чаго‑н. Прылічыць раман да гістарычных. Прылічыць пісьменніка да класікаў.

прылічэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прылічаць — прылічыць.

прыло́жкавы, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца, размяшчаецца каля ложка. Прыложкавая тумбачка. Прыложкавы дыванок.

прыло́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыламаць.

прыло́млівацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыламацца (у 1 знач.).

2. Зал. да прыломліваць.

прыло́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыламаць (у 1 знач.).

прылу́жжа, ‑а, н.

Мясцовасць, размешчаная вакол лугу, каля лугу. У лузе панавала дзівосная міратворная цішыня, якая, здавалася, .. не прымала ніводнага гуку з вёсак, што разбегліся ўдалечы па пагорках прылужжа. Ракітны.

прылу́жны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца, размяшчаецца каля лугу. У тым баку, дзе была рэчка і адкуль нясло набраклым прылужным хмызняком, забляяў баран — начная птушка. Ермаловіч.

прылуча́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прылучыцца.

2. Зал. да прылучаць.