Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

прыжыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле дзеясл. прыжывацца — прыжыцца (у 2 знач.).

прыжыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыжыцца.

2. Зал. да прыжываць.

прыжыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыжыць.

прыжыві́цца, ‑жывіцца; зак.

Прырасці, зрасціся з чым‑н.

прыжыві́ць, ‑жыўлю, ‑жывіш, ‑жывіць; зак., што.

Далучыўшы да чаго‑н., даць прырасці, зрасціся. Прыжывіць перасаджаны орган.

прыжы́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыжыць.

прыжыўле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыжыўляць — прыжывіць і стан паводле знач. дзеясл. прыжыўляцца — прыжывіцца.

прыжы́ўлены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыжывіць.

прыжыўля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да прыжывіцца.

2. Зал. да прыжыўляць.

прыжыўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да прыжывіць.