прыго́рклы, ‑ая, ‑ае.
Які набыў гаркавы смак; гаркаваты. Прыгорклае масла. □ Пад лагодным ясным сонцам.. ляжалі спапялелыя руіны, і цяжкі прыгорклы агідны пах ішоў ад іх. Самуйлёнак.
прыго́ркнуць, ‑не; зак.
Стаць гаркаватым, набыць гаркавы смак. Сала прыгоркла. Мука прыгоркла.
прыго́рнуты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыгарнуць.
прыго́ртвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прыгарнуцца.
2. Зал. да прыгортваць.
прыго́ртваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прыгарнуць.
прыго́ства, ‑а, н.
Прыгажосць, прываблівасць. Дзюбастая птушка хваліла прыгоства свайго жытла на свеце не зусім далікатным голасам. Чорны. І не таму, што ў ім [Вільнюсе] прыгоства многа. Што многа помнікаў далёкіх год, — Мы не сустрэлі там мілей нічога, Чым жыхары цудоўныя яго. Гілевіч.
прыграба́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прыгрэбціся.
2. Зал. да прыграбаць.
прыграба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прыгрэбці.
прыграва́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыграваць — прыгрэць.
прыграва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прыгрэцца.
2. Зал. да прыграваць.