проціззя́нне, ‑я,
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuпроцікаро́ставы, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для барацьбы з каростай.
проціле́гласць, ‑і,
1. Уласцівасць процілеглага (у 2 знач.); супярэчлівасць, карэнная розніца.
2. Тое (той), што (хто) у корані адрозніваецца ад іншага па сваіх якасцях, уласцівасцях.
проціле́глы, ‑ая, ‑ае.
1. Размешчаны насупраць; які вядзе, ідзе ў адваротным напрамку.
2. Які супярэчыць чаму‑н., поўнасцю не супадае з чым‑н., карэнным чынам адрозніваецца ад чаго‑н.
проціле́жны, ‑ая, ‑ае.
проціліхама́нкавы, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для папярэджання і лячэння ліхаманкі.
процімаляры́йны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для папярэджання і лячэння малярыі.
процімі́нны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для барацьбы з мінамі, які засцерагае ад мін.
проціпаве́траны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для барацьбы з варожай авіяцыяй і для абароны ад яе.
проціпажа́рны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для папярэджання або тушэння пажару.