праспе́кт 1, ‑а, М ‑кце, м.
Вялікая, звычайна шырокая і прамая вуліца ў горадзе. Убраліся ў чырвань праспекты і плошчы І ў цвецень вясковую — дрэвы садоў. Хведаровіч. За апошнія гады гэты, некалі шумны і ажыўлены, праспект неяк прыціх, быццам пасталеў. Шыцік.
[Ад лац. prospectus — від, агляд.]
праспе́кт 2, ‑а, М ‑кце, м.
1. Падрабязны план, змест (навуковай работы, навучальнага дапаможніка, часопіса і пад.). Праспект падручніка.
2. Даведачнае выданне рэкламнага характару.
[Ад лац. prospectus — від, агляд.]
праспіртава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад праспіртаваць.
праспіртава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.
Насыціцца спіртам.
праспіртава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.
Насыціць спіртам.
праспірто́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да праспіртавацца.
2. Зал. да праспіртоўваць.
праспірто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да праспіртаваць.
праспрага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Змяніць (дзеяслоў) па яго граматычных фермах.
праспрача́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Спрачацца некаторы час. Студэнты праспрачаліся да поўначы.
праспява́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад праспяваць.
праспява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і без дап.
1. Утварыць голасам музычныя гукі, выканаць голасам музычны твор. Людміла Сяргееўна паглядзела на неба і ціхенька праспявала: «Колькі ў небе зор...» Радкевіч. // Вымавіць нараспеў. — Гэта вы, таварыш галоўны архітэктар? — з насмешлівым какецтвам праспяваў жаночы голас. Карпаў. — А гэты чараўнік, Полечка, якраз у мяне і сядзіць, — праспявала Вікторыя Аркадзеўна. Паслядовіч. // Утварыць пявучыя гукі. Трэція пеўні праспявалі, калі яны леглі спаць. Гурскі. Прыгожа праспяваў ражок стрэлачніка. Васілёнак.
2. Спяваць некаторы час. Ноч перад тым, як пакінуць Дзяляцічы, амаль усю праспявалі. Сабаленка.