Verbum

зако́ўзаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад закоўзаць.

зако́ўзацца ​¹, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Стаміцца ад доўгага коўзання.

зако́ўзацца ​², ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Разм. Пачаць коўзацца.

зако́ўзацца ​³, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Запэцкацца, забрудзіцца.

зако́ўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Запэцкаць, забрудзіць. Закоўзаць падлогу.

зако́ўзваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да закоўзаць.

зако́ўка, ‑і, ДМ ‑коўцы, ж.

Пашкоджанне неарагавелай часткі капыта каня пры коўцы.

зако́ціна, ‑ы, ж.

Разм. Адно бервяно, адна дошка закота. Аляксей адарваў закоціну, паклаў туды сцяг і зноў старанна прыбіў закоціну на месца. Якімовіч.

зако́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад закаціць.

зако́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да закаціцца.

2. Зал. да закочваць.

зако́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да закаціць.

закрада́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да закрасціся.