прыспяша́цца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прыспяшыцца.
2. Зал. да прыспяшаць.
прыспяша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прыспешыць, прыспяшыць.
прыспяшы́цца, ‑шыцца; зак.
Разм. Тое, што і прыспешыцца.
прыспяшы́ць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., каго-што.
1. Тое, што і прыспешыць. Рыгор — вельмі цэльная натура. У пэўнай меры, ён нават максімаліст, ён не хоча чакаць, пакуль ход падзей прывядзе да належных рэвалюцыйных вынікаў, а гатовы гэтыя падзеі прыспяшыць, даць ім штуршок у пажаданым кірунку. Навуменка.
2. і без дап. Пастарацца хутчэй зрабіць што‑н.; паспяшацца. — А з стварэннем брыгады трэба прыспяшыць... Штаб партызан мае весткі, што хутка сюды прыйдзе дывізія рэгулярных нямецка-фашысцкіх войск. Гурскі.
прыспяшэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыспяшаць — прыспяшыць.
прысса́цца, ‑ссецца; зак.
Моцна прыстаць, ссучы што‑н.
прысса́ць, ‑есу, ‑ссеш, ‑ссе; ‑сеем, ‑ссяце; зак., што.
Ссаннем прыцягнуць, прыціснуць да сябе.
прыстава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. прыставаць — прыстаць (у 1 знач.).
прыстава́ць, ‑стаю, ‑стаеш, ‑стае; ‑стаём, ‑стаяце.
Незак. да прыстаць.
прыста́вачны, ‑ая, ‑ае.
Які з’яўляецца прыстаўкай. Прыставачная частка слова. // Які мае ў сваім складзе прыстаўку. Прыставачныя дзеясловы.