Verbum

загон​¹, ✂, м.

1. Паласа, участак ворнай зямлі, поля.

   • Узараць з.

2. Агароджанае пад адкрытым небам месца для жывёлы.

загон​², ✂, м.

1. гл. загнаць (у 1 знач.).

2. Ланцуг загоншчыкаў на паляванні.

   • Воўк прарваўся праз з.

◊

• У загоне (разм.) — у закінутым стане.

загоншчык, ✂, м.

Той, хто разам з другімі заганяе, гоніць звера на паляўнічых пры аблаве.

|| прым. загоншчыцкі, ✂.

заграбаць, ✂; незак.

1. Захопліваючы, грабучы, збіраць у адно месца.

   • З. сена.

2. перан. З прагнасцю захопліваць, прысвойваць або многа атрымліваць, зарабляць (разм.).

   • З. вялікія грошы.

3. Грэбці вёсламі, рукамі.

   • Глыбока з.

4. Тое, што і грэбці. (у 2 знач.).

|| зак. загрэбці, ✂.

заграбушчы, ✂ (разм.).

Прагны, які імкнецца пабольш захапіць сабе.

• Заграбушчыя рукі.

заграніца, ✂, ж. (разм.).

Зарубежныя дзяржавы, чужаземныя краіны.

• Гандаль з заграніцай.

|| прым. загранічны, ✂.

• Загранічныя тавары (купленыя за граніцай).

загрубелы, ✂.

Які загрубеў, стаў цвёрдым, шурпатым.

• Загрубелыя рукі.

|| наз. загрубеласць, ✂.

загрувасціць, ✂; зак.

Заставіць, заваліць чым-н. грувасткім.

• З. калідор мэбляй.
• З. даклад цытатамі (перан.).

|| незак. загрувашчваць, ✂.

загрудкі, прысл.

У выразе: узяцца (брацца) загрудкі — задзірацца, даходзіць да сутычкі.

загружанасць, ✂, ж.

1. Насычанасць грузамі.

   • З. чыгункі.

2. Наяўнасць вялікай колькасці работы ў каго-н.

   • З. справамі.