Verbum

загрузіць, ✂; зак.

1. гл. грузіць.

2. перан. Запоўніць работай, даць работу ў патрэбнай колькасці.

   • З. трактары на поўную змену.
   • З. выкладчыка.

|| незак. загружаць, ✂.

|| наз. загрузка, ✂.

загрывак, ✂, м.

1. Ніжняя частка грывы, якая прылягае да карка.

2. Частка шыі ніжэй патыліцы (разм.).

◊

• Даць па загрыўку (разм.) — выгнаць, зняць з працы.

|| прым. загрывачны, ✂.

загрызці, ✂; зак.

1. Грызучы, давесці да смерці.

   • Ваўкі загрызлі каня.

2. перан. Змучыць, давесці да цяжкага душэўнага стану папрокамі, прыдзіркамі, лаянкай і пад. (разм. неадабр.).

|| незак. загрызаць, ✂.

загрымець, ✂; зак.

1. Пачаць грымець.

   • Загрымеў гром.

2. З грукатам упасці, зваліцца (разм.).

   • З. уніз па прыступках.

загрэбці​¹, ✂; зак.

1. гл. заграбаць.

2. Схапіць, арыштаваць або раптоўна забраць куды-н. (разм.).

загрэбці​², ✂; зак.

Пачаць грэбці.

загрэць, ✂; зак. (разм.).

Моцна ўдарыць, агрэць.

• З. па шыі.

загс, ✂, м.

Скарачэнне: аддзел запісаў актаў грамадзянскага стану.

• Зарэгістравацца ў загсе (пажаніцца).

|| прым. загсаўскі, ✂.

загубіць, ✂; зак.

1. Пагубіць, давесці да смерці.

   • З. чалавека.
   • З. чыё-н. жыццё (сапсаваць жыццё каму-н., зрабіць няшчасным).

2. Марна патраціць (разм.).

   • З. многа грошай.

загуляцца, ✂; зак. (разм.).

Забавіцца, прабыць доўгі час на пагулянцы або, захапіўшыся гульнёй, забыцца на ўсё.

• З. ў гасцях.
• Дзеці загуляліся і пра ўрокі забыліся.

|| незак. загульвацца, ✂.