Verbum

заглядзенне, ✂, н. (разм.).

Пра тое, на што можна заглядзецца, чым можна залюбавацца.

• Цвітуць вішні — адно з.!

заглянуць, ✂; зак.

1. Хутка або крадком паглядзець куды-н., глянуць з мэтай даведацца, высветліць што-н.

   • З. у вочы.
   • З. у кнігу.

2. Зайсці куды-н. мімаходам, на кароткі час (разм.).

   • З. да сябра.

|| незак. заглядаць, ✂.

загнаіцца, ✂; зак.

Пачаць гнаіцца, пакрыцца гноем.

• Рана загнаілася.
• Вочы загнаіліся.

|| незак. загнойвацца, ✂.

загнаіць, ✂; зак. (разм.).

Даць чаму-н. загнаіцца.

• З. рану.

|| незак. загнойваць, ✂.

загнаць, ✂; зак.

1. Гонячы, прымусіць увайсці куды-н., змясціцца дзе-н.

   • З. кароў у хлеў.
   • З. мяч у вароты.

2. Тое, што і забіць 1 (у 4 знач. і разм.).

   • З. цвік у сцяну.

3. Замучыць хуткай яздой, гонкай.

   • З. каня.
   • З. звера.

4. Тое, што і прадаць (у 1 знач. і разм.).

   • З. боты на рынку.

|| незак. заганяць, ✂.

|| наз. загон, ✂.

• Паляванне загонам.

загневацца, ✂; зак. (разм.).

Прыйсці ў гнеў, пачаць гневацца.

загнет, ✂, м.

Ямка з левага або правага боку прыпечка, куды заграбаюць жар.

загнісціся, ✂; зак.

Пачаць гнісці; падгніць.

• Капуста загнілася.

|| незак. загнівацца, ✂.

|| наз. загніванне, ✂.

• Маральнае з. (перан. разлажэнне, заняпад).

загнуцца, ✂; зак.

1. Сагнуцца, падвярнуцца краем, канцом.

   • Край старонкі загнуўся.

2. Памерці (разм., груб.).

   • Падхапіў запаленне лёгкіх, ледзь не загнуўся.

|| незак. загібацца, ✂ і загінацца, ✂.

загнуць, ✂; зак.

1. Згінаючы, завярнуць, падвярнуць канец, край чаго-н.

   • З. канцы дроту.
   • З. палец.

2. Ідучы, завярнуць убок (разм.).

   • З. за вугал.

3. перан., што і без дапаўнення. Сказаць (што-н. рэзкае, грубае, недарэчнае; разм.).

   • З. слоўца.
   • Вы тут, мусіць, крышку загнулі (перабольшылі, сказалі няпраўду).

|| незак. загібаць, ✂ і загінаць, ✂.