Verbum

загуляць, ✂; зак.

1. Пачаць гуляць (у 2 знач.).

2. Празмерна захапіцца гулянкай, папойкамі.

◊

• Загуляць на вяроўках (разм.) — апынуцца на вісельні, быць павешаным.

|| незак. загульваць, ✂.

загусцелы, ✂.

Які загусцеў, стаў густым.

• З. кісель.

|| наз. загусцеласць, ✂.

загусціць, ✂; зак. (разм.).

Зрабіць густым ці занадта густым.

• З. цеста.
• З. фарбу.

|| незак. загушчаць, ✂.

загучаць, ✂; зак.

Пачаць гучаць.

загушкаць​¹, ✂; зак.

Гушкаючы, усыпіць.

• З. дзіця.

загушкаць​², ✂; зак.

Пачаць гушкаць.

зад, ✂, м.

1. Задняя частка чаго-н. і проціл. перад.

   • З. матацыкла занесла на павароце.
   • Надзець сукенку задам наперад.

2. Задняя частка тулава, таз.

   • Тоўсты з.
   • Даць каму-н. пад з. (таксама перан. груба прагнаць; разм.).

3. мн. Тое, што даўно вывучана ці ўсім вядома (разм.).

   • Паўтараць зады.

задавака, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Фанабэрысты, ганарысты чалавек, зазнайка.

задавальненне, ✂, н.

1. гл. задаволіць.

2. Прыемнае пачуццё ад паспяховага ажыццяўлення, завяршэння чаго-н.

   • Атрымаць поўнае з. ад работы.
   • Пачуццё задавальнення.
   • Прыняць просьбу з задавальненнем.

задавацца, ✂; незак. (разм.).

Фанабэрыста, ганарліва паводзіць сябе, важнічаць.