Verbum

задацца, ✂; зак.

Паставіць сабе для вырашэння (мэту, пытанне).

• З. мэтай.

|| незак. задавацца, ✂.

задаць, ✂; зак.

1. Даручыць зрабіць што-н.

   • З. работу.
   • З. урок.
   • З. пытанне.

2. Вызначыць, указаць.

   • З. курс караблю.

3. Зрабіць, арганізаваць (разм.).

   • З. баль.

4. што і чаго. Учыніць, нарабіць (чаго-н. непрыемнага; разм.).

   • З. страху.
   • З. клопату.
   • Я ім задам! (выраз пагрозы).

|| незак. задаваць, ✂.

задача, ✂, ж.

1. Тое, што патрабуе вырашэння.

   • Паставіць перад сабой задачу.
   • Выканаць задачу. Баявая з. Першачарговая з.

2. Практыкаванне, якое выконваецца, рашаецца шляхам разумовых заключэнняў, вылічэння і пад.

   • Рашыць задачу.
   • Арыфметычная з.
   • Шахматная з.

задачнік, ✂, м.

Зборнік задач (у 2 знач.).

• З. па фізіцы.

задзейнічаць, ✂; зак. (спец.).

Увесці ў дзеянне, у эксплуатацыю.

• З. новую буравую свідравіну.

задзерці, ✂; зак. (разм.).

1. гл. драць.

2. Тое, што і задраць.

|| незак. задзіраць, ✂.

задзерціся, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і задрацца (у 1 і 2 знач.).

|| незак. задзірацца, ✂.

задзёр, ✂, м.

Запальчывасць, гнеўнасць.

◊

• Ісці на задзёр (разм.) — весці сябе задзірліва, абуральна.

задзімаць, ✂; незак.

1. гл. задзьмуць.

2. Пра вецер, мяцеліцу: дзьмуць, пранікаючы куды-н.

   • Часам у вокны задзімаў вецер.

задзіра, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Завадатар сварак, боек, забіяка.