Verbum

загартаваць, ✂; зак.

1. Надаць металічнаму вырабу большую цвёрдасць шляхам награвання і хуткага ахаладжэння.

2. перан. Зрабіць фізічна і маральна моцным, стойкім, вынослівым.

   • З. здароўе.

|| незак. загартоўваць, ✂.

|| наз. загартоўванне, ✂ і загартоўка, ✂.

|| прым. загартовачны, ✂.

загартоўка, ✂, ж.

1. гл. загартаваць.

2. Фізічная або маральная стойкасць, вынослівасць.

   • Чалавек атрымаў добрую загартоўку.

загарэлы, ✂.

Цёмны, смуглы ад загару.

• З. твар.

загарэцца, ✂; зак.

1. Пачаць гарэць (у 1, 5, 6 і 7 знач.).

   • У далечыні загарэўся агеньчык.
   • Загарэлася з вышак (пачаўся пажар).
   • З. ідэяй (перан.).
   • Вочы загарэліся ад цікаўнасці (перан.).

2. безас., каму з інф. Вельмі захацецца (разм.).

   • Загарэлася яму ісці ў грыбы.

3. перан. Узнікнуць, пачацца з вялікай сілай.

   • Загарэлася спрэчка.

|| незак. загарацца, ✂.

загарэць, ✂; зак.

Набыць загар.

• З. на сонцы.

|| незак. загараць, ✂ і загарваць, ✂.

загаслы, ✂.

Які перастаў гарэць, свяціць, патухлы.

• Загаслыя галавешкі.
• Загаслыя вочы (перан. стомленыя).

загасціцца, ✂; зак. (разм.).

Надта доўга прабыць у гасцях.

загатавацца, ✂; зак.

Закіпець, зрабіцца кіпячоным, гатовым для ўжывання.

• Чай загатаваўся.

загатаваць​¹, ✂; зак. (разм.).

Стварыць запас чаго-н., нарыхтаваць.

• З. дроў на зіму.

|| незак. загатоўваць, ✂.

загатаваць​², ✂; зак.

Давесці да кіпення, закіпяціць.

• З. ваду.