Verbum

загадзя, прысл.

Зараней, папярэдне.

• Апавясціць з.
• З. рыхтавацца да пасяўной.

загадка, ✂, ж.

Відарыс або вобраз, які трэба разгадаць, растлумачыць.

• Загадаць каму-н. загадку.
• Загадкі прыроды (перан.).
• Гэта застаецца загадкай для нас (перан. недаступным для разумення, вырашэння).

загадкавы, ✂.

Незразумелы, непазнаны, таямнічы.

• Загадкавая з’ява.
• Загадкава (прысл.) паводзіць сябе.

|| наз. загадкавасць, ✂.

загадны, ✂.

Які выражае загад.

• З. жэст.

○

• Загадны лад — у граматыцы: форма дзеяслова, якая выражае загад, просьбу, чыю-н. волю.

|| наз. загаднасць, ✂.

загадчык, ✂, м.

Той, хто загадвае чым-н.

• З. малочнатаварнай фермы.

|| ж. загадчыца, ✂.

|| прым. загадчыцкі, ✂.

загазаваны, ✂, (спец.).

Насычаны, забруджаным шкодным газам (пра паветра).

|| наз. загазаванасць, ✂.

загаіцца, ✂; зак.

Зацягнуцца, зарубцавацца, зажыць (пра рану).

• Рана загаілася.

|| незак. загойвацца, ✂.

загаіць, ✂; зак.

Залячыць, зажывіць (рану, пашкоджанне на целе).

• З. рану.

|| незак. загойваць, ✂.

загайдацца, ✂; зак.

Пачаць гайдацца.

загайдаць​¹ (загойдаць, ✂; зак., звычайна безас. ✂.

Гайданнем стаміць, выклікаць галавакружэнне, моташнасць.

• Мяне загайдала ў самалёце.

|| незак. загойдваць, ✂.