Verbum

загаворвацца, ✂ і загаварвацца, ✂, незак.

1. гл. загаварыцца.

2. Гаварыць бяссэнсіцу ў выніку расстройства, хваравітага стану, старасці.

   • Стары пачаў з.

загаворваць, ✂ і загаварваць, ✂, незак.

1. гл. загаварыць ​¹.

2. Імкнуцца распачаць гаворку.

загаворшчык, ✂, м.

Удзельнік тайнага пагаднення.

|| ж. загаворшчыца, ✂.

загагуліна, ✂, ж. (разм.).

Мудрагелісты загіб, кручок.

• Пісаць з загагулінамі.

загад, ✂, м.

Афіцыйнае распараджэнне таго, хто надзелены ўладай.

• З. па інстытуту.
• Ваенны з.
• Аддаць з.

|| прым. загадны, ✂.

• У загадным парадку (шляхам загаду).

загадаць​¹, ✂; зак.

1. з інф. Аддаць загад, распарадзіцца.

2. Апавясціць (аб сходзе) (разм.).

   • З. на сход.

|| незак. загадваць, ✂.

загадаць​², ✂; зак.

1. Прапанаваць для разгадкі.

   • З. загадку.

2. Задумаць што-н., трымаючы ў памяці або варожачы.

   • З. лік.
   • З. на картах.

|| незак. загадваць, ✂.

загадваць, ✂; незак.

1. гл. загадаць .

2. чым. Кіраваць (установай), распараджацца чым-н.

   • З. кафедрай.

загадзіць​¹, ✂; зак. (разм.).

Забрудзіць нечыстотамі, адкідамі.

|| незак. загаджваць, ✂.

загадзіць​², ✂; зак. (разм.).

Задобрыць чым-н., выклікаць прыхільнасць.

• З. ляснічага.