Verbum

брытагало́вы, ✂.

З брытай галавой.

• Б. хлопец.

брыта́нцы, ✂, м. (кніжн.).

Тое, што і англічане.

|| ж. брытанка, ✂.

|| прым. брытанскі, ✂.

брыта́ць, ✂; незак.

Надзяваць аброць, пятлю вяроўкі на галаву, шыю жывёліны.

• Б. жарабца.

|| зак. забрытаць, ✂.

бры́тва, ✂, ж.

Прылада для галення.

• Электрычная б.

◊

• Язык як брытва — пра здольнасць востра, дасціпна гаварыць.

|| прым. брытвенны, ✂.

• Б. прыбор.

бры́фінг, ✂, м. (афіц.).

Кароткая прэс-канферэнцыя.

• Правесці б.

брыць, ✂; незак.

Зразаць (брытвай) валасы да кораня.

• Б. бараду.

|| зак. пабрыць, ✂.

|| звар. брыцца, ✂.

|| наз. брыццё, ✂.

бры́чка, ✂, ж.

Лёгкі выязны вазок.

|| прым. брычкавы, ✂.

бры́ючы:

• брыючы палёт — палёт самалёта на невялікай вышыні над зямлёй.

брэх, ✂, м.

Гукі, характэрныя для сабак і некаторых іншых звяроў.

• Б. лесніковых сабак.

бу́бен, ✂, м.

1. Ударны музычны інструмент у выглядзе абцягнутага скурай шырокага абруча з металічнымі бразготкамі.

   • Біць у б.

2. Тое, што і барабан (у 1 знач.).