Verbum

брыль, ✂, м.

1. Казырок шапкі.

2. Капялюш (з палямі).

   • Саламяны б.

брылья́нт, ✂, м.

Каштоўны камень — агранены і адшліфаваны алмаз.

|| прым. брыльянтавы, ✂.

○

• Брыльянтавае вяселле — сямідзесяціпяцігоддзе шлюбнага жыцця.

брыля́сты, ✂.

1. З вялікім казырком.

   • Брылястая шапка.

2. перан. 3 вялікай шапкай (пра грыбы).

   • Брылястыя сыраежкі.

бры́нда, ✂, ж. (разм. зневаж.).

Пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сланяецца абы-дзе.

бры́ндаць, ✂; незак. (разм.).

Хадзіць без патрэбы; сланяцца нічога не робячы.

• Б. цэлы дзень.

бры́нза, ✂, ж.

Сыр з авечага малака.

|| прым. брынзавы, ✂.

бры́нкаць, ✂; незак. (разм.).

1. Бразгатаць, утвараць бразгатлівыя гукі.

2. Няўмела іграць на якім-н. музычным інструменце.

   • Б. на гітары.

|| зак. прабрынкаць, ✂.

|| аднакр. брынкнуць, ✂.

|| наз. брынканне, ✂.

брынча́ць, ✂; незак.

Утвараць кароткія бразгатлівыя гукі.

• Б. шыбы ў вокнах.

брыня́ць, ✂; незак.

1. Разбухаць, павялічвацца ў аб’ёме.

2. Павялічвацца ў працэсе росту, напаўняючыся пажыўнымі сокамі.

брысці́, ✂; незак.

Ісці павольна, з цяжкасцю перастаўляючы ногі; цягнуцца.