Verbum

бру́ссе, ✂, н., зб.

1. Апілаваныя з чатырох бакоў бярвёны.

2. мн. Гімнастычны снарад з дзвюх гарызантальных жэрдак, замацаваных на стойках.

бру́ствер, ✂, м.

Земляны насып на знадворным баку акопа.

|| прым. брустверны, ✂.

брусча́тка, ✂, ж.

1. зб. Брускі з каменю для брукавання вуліц, плошчаў.

2. Брук з такіх брускоў (разм.).

брусча́ты, ✂.

1. Зроблены з брускоў.

   • Брусчатая хата.

2. Вымашчаны брусчаткай.

   • Брусчатая шаша.

3. Які мае форму бруска (у 2 знач.).

   • Штабель брусчатага матэрыялу.

бру́та, нязм. (спец.).

Разам з упакоўкай (пра вагу тавару); проціл. нета.

бруха, ✂, н. (разм.).

1. Тое, што і жывот жывёлы.

   • Б. акулы.

2. Жывот чалавека.

   • Адгадаваў б.

бруха́ты, ✂ (разм.).

З вялікім жыватом.

• Б. пан.

бруха́ч, ✂, м. (разм.).

Чалавек з вялікім жыватом.

бруцэлёз, ✂, м.

Інфекцыйная хвароба, якая перадаецца ад жывёлы чалавеку і паражае нервовую, сардэчна-сасудзістую сістэмы і косце-сустаўны апарат.

|| прым. бруцэлёзны, ✂.

• Бруцэлёзнае захворванне.

бру́чка, ✂, ж.

Агародная расліна сямейства крыжакветных, а таксама караняплоды гэтай расліны жоўтага ці жоўта-белага колеру.

|| прым. бручкавы, ✂.