Verbum

караблебудаўнік, ✂, м.

Спецыяліст па караблебудаванню.

караблеваджэнне, ✂, н.

Шэраг навуковых дысцыплін, што адносяцца да ваджэння суднаў, а таксама само такое ваджэнне.

• Майстэрства караблеваджэння.

караблекрушэнне, ✂, н.

Гібель карабля ў моры.

карабок, ✂, м. (разм.).

Невялікая стандартная пушачка для запалак.

• К. запалак.

|| прым. карабковы, ✂.

каравай, ✂, м.

Вясельны абрадавы пірог круглай формы або вялікая булка, спечаная для якой-н. урачыстасці, свята.

• Частавалі нас караваем.

|| прым. каравайны, ✂.

караван, ✂, м.

1. Група ўючных жывёл, якія перавозяць грузы і людзей (у пустыні, у стэпе).

   • К. вярблюдаў.

2. Група гандлёвых суднаў, якія ідуць адно за адным куды-н.

|| прым. караванны, ✂.

каравець, ✂; незак.

Тое, што і каравіцца.

каравіцца, ✂; незак.

Станавіцца каравым ад бруду (у 1 знач.); каравець.

каравокі, ✂.

З карымі вачамі.

каравул, ✂, м.

1. Вайсковая ўзброеная варта.

   • Выклікаць к.

2. Абавязкі па ахове чаго-н.

   • Несці к.
   • Узяць каго-н. пад к.

3. у знач. вык. Заклік на дапамогу пры небяспецы (разм.).

   • Каравул! Ратуйце!

◊

• Узяць на каравул — аддаць пашану асобым ружэйным прыёмам.

|| прым. каравульны, ✂.

• К. начальнік.
• Змяніць каравульных (наз.).