Verbum

канцэсія, ✂, ж.

1. Дагавор на здачу дзяржавай у эксплуатацыю прыватным прадпрымальнікам або іншаземным фірмам прамысловых прадпрыемстваў, прыродных багаццяў або іншых гаспадарчых аб’ектаў.

   • Міжнародныя канцэсіі.
   • К. на будаўніцтва чыгункі.

2. Само прадпрыемства, арганізаванае на аснове такога дагавору.

|| прым. канцэсійны, ✂.

канцэсіянер, ✂, м.

Уладальнік канцэсіі.

|| прым. канцэсіянерскі, ✂.

канчатак, ✂, м.

Зменная частка слова, якая паказвае на сінтаксічную сувязь з іншымі словамі; флексія.

• Склонавы к.

канчатковы, ✂.

1. Які не будзе больш пераглядацца, змяняцца; беспаваротны.

   • К. вынік.
   • Рашэнне суда — канчатковае.

2. Які з’яўляецца завяршэннем або ажыццяўленнем чаго-н.; даведзены да канца.

   • Канчатковая мэта.

канчук, ✂, м. (разм.).

Раменны бізун.

каньён, ✂, м.

Глыбокая вузкая даліна з вельмі крутымі берагамі, размытая ракой.

|| прым. каньённы, ✂.

канькабежац, ✂, м.

Той, хто займаецца канькабежным спортам.

|| ж. канькабежка, ✂.

канькабежны, ✂.

Які мае адносіны да катання на каньках.

• К. спорт.

канькала, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Той, хто канькае, дакучае просьбамі; папрашайка.

канькаць, ✂; незак. (разм.).

Назойліва прасіць аб чым-н., скардзячыся на што-н.

|| наз. каньканне, ✂.