Verbum

глуш, ✂, ж.

1. Густа парослы ўчастак лесу.

   • Лясная г.

2. Аддаленае ад паселішчаў месца, захалусце.

   • Жыву ў глушы, далёка ад горада.
   • У такую г. аўтобусы не даходзяць.

3. Позняя, глухая пара.

   • У такую г. людзі адпачываюць.

глушыцель, ✂, м.

1. Прыстасаванне для змяншэння сілы гуку рухавіка, механізма і пад. (спец.).

2. перан. Той, хто глушыць (у 3 знач.), падаўляе што-н.

   • Глушыцель крытыкі.

глушыць, ✂; незак.

1. Перашкаджаць слухаць. Розныя шумы глушылі прамову і нічога не было чуваць.

2. Рабіць нячутным, заглушаць.

   • Г. радыё.

3. Не даваць расці, перашкаджаць развіццю чаго-н.

   • Крапіва глушыла буракі.
   • Г. ініцыятыву (перан.).

4. Моцным ударам аглушаць, пазбаўляць прытомнасці.

   • Г. рыбу.

5. Выключаць (матор, машыну і пад.).

   • Г. матор.

6. Вельмі многа піць чаго-н. (пераважна алкагольнага; разм.).

   • Г. гарэлку.

|| зак. заглушыць, ✂ і аглушыць, ✂.

|| наз. глушэнне, ✂.

глушэц, ✂, м.

1. Вялікая лясная птушка сямейства цецерукоў.

2. Глухі чалавек (разм.).

|| прым. глушцовы, ✂.

глыб, ✂, ж.

Тое, што і глыбіня (у 2 знач.).

глыба, ✂, ж.

Вялікі кавалак, абломак цвёрдага рэчыва.

• Г. лёду.

|| прым. глыбавы, ✂.

• Г. россып.

глыбака...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «глыбока...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр. глыбакаводны, глыбакадонны, глыбакадумны.

глыбакаводдзе, ✂, н.

Высот ўзровень вады ў рацэ, вадаёме.

глыбакаводны, ✂.

1. Паўнаводны, глыбокі, па якім могуць хадзіць судны.

   • Глыбакаводная рака.

2. Які жыве або знаходзіцца на глыбіні ў вадзе.

   • Глыбакаводная фауна.

|| наз. глыбакаводнасць, ✂.

глыбакадумны, ✂.

1. Поўны глыбокіх думак; удумлівы.

   • Г. паэт.

2. Сур’ёзны, засяроджаны.

   • Г. выгляд.

|| наз. глыбакадумнасць, ✂.