Verbum

лубянка, ✂, ж.

Ручны кораб з лубу (у 2 знач.), бяросты для захоўвання, пераноскі, упакоўкі чаго-н.

лубяны, ✂.

1. гл. луб.

2. Цвёрды, каляны навобмацак.

   • Лубяная тканіна.

3. Пра расліны, якія маюць валакністую тканку, луб (у 2 і 3 знач.).

   • Лубяныя культуры.

луг​¹, ✂, м.

Сенажаць, пераважна заліўная.

• Уздоўж Нёмана цягнуліся бяскрайнія лугі.
• Альпійскія лугі (горныя).

|| памянш. лужок, ✂.

|| прым. лугавы, ✂.

луг​², ✂, м.

Едкі раствор, прыгатаваны з попелу, залітага варам, які ўжываўся для мыцця бялізны, галавы і інш.; шчолак.

|| прым. лугавы, ✂.

лугавіна, ✂, ж.

Невялікі луг сярод іншых угоддзяў.

• Пасвіць коней на лугавіне.

|| памянш. лугавінка, ✂.

|| прым. лугавінны, ✂.

лугаводства, ✂, н.

Апрацоўка і выкарыстанне лугоў, сенажацей, пашы; галіна раслінаводства.

|| прым. лугаводчы, ✂.

луда, ✂, ж.

Тое, што і палуда.

луджаны, ✂.

Пакрыты палудай.

• Л. самавар.

лудзільшчык, ✂, м.

Майстар, які займаецца луджэннем.

|| прым. лудзільшчыцкі, ✂.

лудзіць, ✂; незак.

Пакрываць палудай.

• Л. медную пасуду.

|| зак. вылудзіць, ✂ і палудзіць, ✂.

|| наз. луджэнне, ✂.

|| прым. лудзільны, ✂.