Verbum

віначэрп, ✂, м.

У старажытнасці: службовая асоба, якая загадвала віннымі склепамі, разлівала і разносіла пітво на банкетах.

вінегрэт, ✂, м.

1. Халодная страва, прыгатаваная з дробна нарэзаных кавалачкаў агародніны, мяса ці рыбы, яек з соусам, алеем і воцатам.

2. перан. Сумесь разнастайных думак і паняццяў.

   • У галаве в. (усё перамяшалася, мешаніна розных поглядаў, думак; разм.).

|| прым. вінегрэтны, ✂.

вінны, ✂ (разм.).

Тое, што і вінаваты (у 1 і 3 знач.).

віно, ✂, н.

Алкагольны напітак, прыгатаваны з ягад, садавіны.

• Чырвонае в.
• Вінаградныя віны.
• Сталовае в.

|| памянш. вінцо, ✂.

|| прым. вінны, ✂.

• В. пах.
• В. склеп.

○

• Вінныя ягады — сушаныя плады фігавага дрэва.

віноўнік, ✂, м.

Той, хто вінаваты ў чым-н., хто з’яўляецца прычынай, крыніцай чаго-н.

• В. бедства.
• В. урачыстасці (жарт.).

|| ж. віноўніца, ✂.

вінт​¹, ✂, м.

Частка рухавіка парахода, самалёта і пад. у выглядзе лопасцей, замацаваных на вале.

|| прым. вінтавы, ✂.

вінт​², ✂, м.

Род карцёжнай гульні.

вінтаматорны, ✂.

Пра лятальны апарат: які рухаецца пры дапамозе матора і вінта (прапелера).

• В. самалёт.
• Вінтаматорная авіяцыя.

вінтоўка, ✂, ж.

Ружжо са спіральнай нарэзкай у канале ствала.

• В. з аптычным прыцэлам.

|| прым. вінтовачны, ✂.

віншавальнік, ✂, м.

Той, хто віншуе каго-н., прыходзіць з віншаваннем.

|| ж. віншавальніца, ✂.

|| прым. віншавальніцкі, ✂.