Verbum

разгарнуць, ✂; зак.

1. Раскрыць што-н. згорнутае, загорнутае, складзенае.

   • Р. сцяг.
   • Р. пакунак.
   • Р. кнігу.
   • Р. газету.

2. Расхінуць, рассунуць.

   • Разгарнулі хлопцы прысак і дасталі печаную бульбу.

3. Выпрастаць, расправіць.

   • Р. свае плечы.

4. Раскрыць, распусціць.

   • Разгарнула пялёсткі шыпшына.

5. перан. Падрабязна выкласці, выказаць, апісаць.

   • Р. тэму сачынення.

6. перан. Даць магчымасць сілам, здольнасцям поўна і свабодна развіцца.

   • Р. талент.

7. перан. Павялічыць аб’ём, паглыбіць змест, зрабіць буйнейшым па жанру.

   • Байку пісьменнік паспрабаваў р. у вялікую аповесць.

8. Зрабіць, арганізаваць што-н. у шырокіх маштабах.

   • Р. спаборніцтва.

9. Падрыхтаваць да дзеяння, функцыяніравання.

   • Р. выстаўку.

10. Размясціць у шырыню па лініі фронту, прыняць баявы парадак (спец.).

11. Начарціць на плоскасці паверхню геаметрычнага цела (спец.).

    • Р. мнагаграннік.

|| незак. разгортваць, ✂.

|| наз. разгортванне, ✂ і разгортка, ✂.

разгародка, ✂, ж.

Разгароджанае месца ў плоце, праход.

разгарэцца, ✂; зак.

1. Пачаць моцна гарэць.

   • Дровы ў печы разгарэліся.

2. Стаць чырвоным, гарачым (ад хвалявання, узбуджэння і пад.).

   • Шчокі разгарэліся.

3. перан. Моцна ўзбудзіцца.

   • Разгарэліся спрэчкі.

4. перан. Узмацняючыся, дайсці да высокай ступені напружання, развіцця.

   • Спрэчка разгарэлася.
   • Бой разгарэўся.

◊

• Вочы (зубы) разгарэліся на што (разм.) — моцна захацелася мець што-н.

|| незак. разгарвацца, ✂ і разгарацца, ✂.

разгасціцца, ✂; зак. (разм.).

Вельмі доўга прабыць у гасцях.

• Разгасціліся цёткі.

разгаты, ✂ (разм.).

Разгалісты, з расстаўленымі сукамі, галінамі і пад.

• Р. клён.

|| наз. разгатасць, ✂.

разгаціна, ✂, ж. (разм.).

Рагуліна, палка з развілінай.

• Р. прыгадзілася на падпорку.

разгацісты, ✂ (разм.).

Тое, што і разгаты.

• Разгацістая елка.

|| наз. разгацістасць, ✂.

разгіб, ✂, м.

1. гл. разагнуць.

2. Месца, дзе прадмет разагнуты.

   • Старонкі пацерліся на разгібе.

разгільдзяй, ✂, м. (разм. пагард.).

Нядбайны, безадказны чалавек.

|| ж. разгільдзяйка, ✂.

|| прым. разгільдзяйскі, ✂.

разгільдзяйнічаць, ✂; незак. (разм. пагард.).

Быць разгільдзяем.