разгільдзяй, ✂, м. (разм. пагард.).

Нядбайны, безадказны чалавек.

|| ж. разгільдзяйка, ✂.

|| прым. разгільдзяйскі, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)