Verbum

хранаскоп, ✂, м. (спец.).

Прыбор для вымярэння надзвычай малых прамежкаў часу, а таксама для параўнання паказальнікаў часу па розных прыборах.

|| прым. хранаскапічны, ✂.

хранікёр, ✂, м.

Супрацоўнік газеты, радыё, які дае інфармацыю ў аддзел хронікі.

|| прым. хранікёрскі, ✂.

хранічны, ✂.

1. Пра хваробу: які працягваецца доўгі час, пастаянны.

   • Х. бранхіт.

2. Які працяглы час хварэе на пэўную хваробу.

   • Х. хворы.

3. перан. Працяглы, няспынны, пастаянны.

   • Хранічнае недасыпанне.

хранограф​¹, ✂, м.

Помнік старажытнай пісьменнасці, які паведамляе ўсеагульную гісторыю па біблейскіх легендах і візантыйскіх крыніцах.

• Візантыйскія хранографы.

|| прым. хранаграфічны, ✂.

хранограф​², ✂, м.

Прыбор для вымярэння кароткіх адрэзкаў часу і для дакладнага часавага запісу.

|| прым. хранаграфічны, ✂.

хранометр, ✂, м.

Гадзіннік з вельмі дакладным ходам, прызначаны для выкарыстання ў астраноміі, марской справе, спорце і пад.

|| прым. хронаметрычны, ✂.

храп, ✂, м.

Храпенне, а таксама гукі ад яго.

• Моцны х.
• Сон з храпам.
• Х. каня.

храпа, ✂, ж.

1. Пярэдняя частка галавы буйной жывёлы, морда.

2. Твар, нос чалавека (груб.).

   • Даць па храпе.

храпак:

• даць (задаць) храпака (разм.) — захрапець, заснуць.

храпун, ✂, м. (разм.).

Той, хто храпе ў сне.

|| ж. храпуха, ✂.