Verbum

камбайн, ✂, м.

Перасовачная або самаходная машына, якая адначасова выконвае работу некалькіх машын або механізмаў.

• Збожжаўборачны к.
• Горны к.

|| прым. камбайнавы, ✂.

• К. агрэгат.

камбайнер, ✂, м.

Вадзіцель камбайна (у сельскай гаспадарцы).

|| ж. камбайнерка, ✂.

|| прым. камбайнерскі, ✂.

камбала, ✂, ж.

Плоская марская рыба з вачамі на адным баку.

|| прым. камбалавы, ✂.

• Сямейства камбалавых. (наз.).

камбі...

Першая частка складаных слоў са знач. камбінаваны, складзены з розных кампанентаў, напр. камбікорм, камбісілас, камбітлушч.

камбікорм, ✂, м.

Скарачэнне: камбінаваны корм; прыгатаваная ў пэўных прапорцыях сумесь сухіх кармоў для жывёлы.

|| прым. камбікормавы, ✂.

• Камбікормавая прамысловасць.

камбінаваць, ✂; незак.

1. Злучаць, спалучаць розныя (але аднародныя) элементы ў якую-н. камбінацыю (у 1 знач.).

   • К. розныя адценні фарбаў.

2. Рабіць якую-н. камбінацыю (у 2 знач.; разм.).

|| зак. скамбінаваць, ✂.

|| наз. камбінаванне, ✂.

камбінат, ✂, м.

1. Аб’яднанне прамысловых прадпрыемстваў розных вытворчых галін, а таксама аб’яднанне дробных прадпрыемстваў.

   • К. бытавых паслуг.
   • Швейны к.

2. Аб’яднанне навучальных устаноў розных ступеней пры якім-н. прадпрыемстве.

   • Вучэбны к.

|| прым. камбінацкі, ✂.

камбінатар, ✂, м. (разм.).

Той, хто схільны да камбінацый (у 2 знач.), які ўмее дасягаць чаш-н. рознымі спосабамі.

|| ж. камбінатарка, ✂.

|| прым. камбінатарскі, ✂.

камбінаторны, ✂, (спец.).

Заснаваны на камбінаванні.

• К. аналіз (у матэматыцы).
• Камбінаторнае змяненне гукаў.

камбінаторыка, ✂, ж.

Раздзел дыскрэтнай матэматыкі, які вывучае, колькі магчымых злучэнняў элементаў існуе ў зададзеным канечным мностве.