Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

траверз, ✂, м. (спец.).

Напрамак, перпендыкулярны курсу судна, самалёта.

|| прым. траверзны, ✂.

траверс​1, ✂, м. (спец.).

  1. Папярочнае прыкрыццё (насып) у акопах, траншэях, прызначанае для засцярогі ад агню з флангаў.

  2. Папярочная дамба, якая ідзе ад берага да сярэдзіны ракі.

|| прым. траверсны, ✂.

траверс​2, ✂, м. (спец.).

Пераход альпіністаў па маршруце, які праходзіць па грэбені горнага хрыбта і злучае некалькі вяршынь.

|| прым. траверсны, ✂.

  • Т. маршрут.

траверса, ✂ і траверза, ж. (спец.).

Папярочная бэлька, перакладзіна для ўмацавання чаго-н., а таксама папярочная перагародка, сценка, пліта спецыяльнага прызначэння.

травесці, нескл., н. (спец.).

  1. Тэатральная роля хлопчыка або юнака, якая выконваецца актрысай, пераапранутай у мужчынскую вопратку.

  2. Актрыса, якая выконвае такія ролі.

  3. Від гумарыстычнай паэзіі, блізкай да пародыі, які характарызуецца тым, што сур’ёзны змест набывае камічную, жартаўлівую форму выражэння.

травінка, ✂ і травіна, ✂, ж. (разм.).

Адно каліва травы.

  • Кожная т. жыве сваім жыццём.

травіць​1, ✂; незак. (спец.).

Апрацоўваць паверхню чаго-н. кіслатой або іншымі хімічнымі рэчывамі для атрымання ўзору.

|| зак. вытравіць, ✂.

|| наз. траўленне, ✂.

|| прым. травільны, ✂.

травіць​2, ✂; незак.

Таптаць (лугі, палі), з’ядаць пасевы; рабіць патраву.

  • Т. пасевы.

◊

  • Козамі сена травіць (разм. неадабр.) — разбазарваць дабро.

|| зак. патравіць, ✂ і стравіць, ✂.

травіць​3, ✂; незак. (спец.).

  1. Выпускаць, адпускаць, аслабляць канат, снасць і пад., змяншаючы нацяжэнне.

    • Т. канат.

  2. Выпускаць пару, газ, паветра, змяншаючы ціск.

травіць​4, ✂; незак.

Засвойваць у працэсе стрававання, ператраўліваць.