Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

сцячыся, ; зак.

  1. Пра патокі, вадкасць: злучыцца.

    • Ручаі сцякліся.
  2. перан. Пра людзей: сысціся, з’ехацца ў адно месца.

    • На плошчу сцяклося многа народу.

|| незак. сцякацца, .

счакацца, ; зак. (разм.).

  1. Стаміцца ад доўгага чакання.

    • С. пісьма з фронту.
  2. Дачакацца.

    • Пайду да сястры, с. не магу, каб пабачыць.

счакаць, ; зак.

Пачакаць некаторы час.

  • Трэба с., пакуль схлыне натоўп.

счаліць, ; зак. (спец.).

Змацаваць, злучыць чалкай, канатам.

  • С. баржы.

|| незак. счальваць, .

|| наз. счальванне, .

счапіцца, ; зак.

  1. Злучыцца, зачапіўшыся адзін за аднаго.

    • Вагоны дрэнна счапіліся.
  2. перан., з кім і без дапаўнення. Пачаць спрачацца, схапіцца ў бойцы (разм.).

    • Дзеці счапіліся за цацку.

|| незак. счэплівацца, .

|| наз. счэпліванне, .

счапіць, ; зак.

  1. Злучыць, прымацаваўшы адно да аднаго, зачапіўшы адно за адно.

    • С. вагоны.
    • С. тры сеялкі ў адзін агрэгат.
  2. Моцна злучыць (пальцы рукі; разм.).

    • Настылыя пальцы не надта счэпіш.
  3. Адчапіць, зняць (разм.).

    • С. вядро з крука.
  4. Сшыць, прышыць на скорую руку (разм.).

    • С. за вечар спадніцу.

|| незак. счэпліваць, .

|| наз. счапленне, , счэпліванне, і счэп, .

|| прым. счэпны, .

счараваць, ; зак. (разм.).

Зачараваць.

счарвець, ; зак. (разм.).

Тое, што і счарвівець.

счарнелы, .

Які стаў чорным, пачарнелы.

счарціць, ; зак.

  1. Скапіраваць чарцёж, план і пад.

    • С. схему.
  2. Чэрцячы, зрасходаваць (разм.).

    • С. усе лісты паперы.

|| незак. счэрчваць, .